ยินดีต้อนรับ ผู้มาเยือน [ Login สมัครสมาชิกบอร์ดคลิกที่นี่ ]
 
...........กระเบื้องเรื่องจิปาถะ...........
หน้ารวมทุกกระดานข่าว -> แชท กลอน กลอนรัก กลอนอกหัก เหงา เศร้า ดีใจ จะเขียนบทกวี ที่นี่เรารับดูแลหัวใจของคุณ
ความเห็นทั้งหมด: 7
กำลังแสดงหน้าที่ 1 / 1 หน้า
9 7 [ 1 ] 8 :
ผู้โพสต์
ข้อความ
สายลมลอย
ระดับสมาชิก:
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์: 316
Rank:
ไปแวะนอนอาบแดดที่หัวหิน

เมื่อ: 27 ก.ย. 2549 เวลา 19:37 น.
     

"มีใครอยู่บ้านมั้ย?”  เสียงคุ้นหูของพี่สาวข้างบ้านสวนตะโกนโหวกเหวกอยู่หลังบ้าน

“อยู่..ว่าไง” ผมตะโกนสวนออกไป

“เอากระเบื้องมั้ย เขาจะรื้อครัวบ้านพี่” เธอยังหอบตัวโยน

“ กระเบื้องว่าว น่ะ… โอย..เหนื่อย”

“ เอาสิ…ใครรื้อ?” ผมยังงง..ครัวตรงไหนที่มีกระเบื้องว่าว

“ ถ้าไม่เอา ช่างที่มารื้อเขาจะเอาหมด”

“งั้นเอา เดี๋ยวเอารถเข็นไปขน”

๑. ก่อนนอนทุกคืนผมจะวางแผนการทำงานไว้คร่าวๆ เผื่อว่าตื่นขึ้นมาจะได้ไม่สับสนว่าจะเริ่มต้นทำอะไรตรงไหนก่อน เป็นนิสัยส่วนตัวที่ติดมาจากการทำงานประจำในเมื่อหลายปีก่อน 

กินข้าวเสร็จเข็นรถประจำตำแหน่ง ออกไปยังหลังบ้านทะลุสวนออกไปยังบ้านพี่สาวคนนั้น

ช่างสองกับผู้ช่วยอีกสองกำลังรื้อกระเบื้อง อย่างระมัดระวัง ท่ามกลางความทะมึนมัวของอากาศตอนสาย ซึ่งน่าจะร้อน แต่เมฆแผ่กระจายตัวกันบดบังกลายเป็นบรรยากาศก่อนฝนตกใหญ่ 

จริง  ๆ แล้วการรื้อกระเบื้องยุคเก่า ช่างส่วนใหญ่จะโยนทิ้งอย่างเมามัน ยิ่งในสมัยก่อนกระเบื้องที่ทำกันมามักมีปริมาณทรายมากกว่าปริมาณปูนซีเมนต์ เมื่อผ่านการใช้งานมานานหลายสิบปีจึงหักผุกร่อนง่ายดายหลังการรื้อ

ภาระหนักจึงตกอยู่ที่เจ้าของบ้าน เพราะต้องคอยเก็บเศษเล็กเศษน้อยมากมายมหาศาล หากกระเด็นอยู่ในสนามหน้าบ้าน ต้องเก็บหมดเพื่อสะดวกแก่การตัดหญ้าในภายหลังซึ่งในสมัยนี้ใช้เครื่องตัดหญ้ากันแทบทุกบ้าน ใบมีดคมหมุนเร็วเมื่อกระทบกับเศษหินเศษปูน..อันตรายเป็นอย่างยิ่ง  

๒. กระเบื้องที่พี่สาวข้างบ้านบอกผมจริง ๆ แล้วไม่ใช่กระเบื้องว่าว ซึ่งมีรูปแบบสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน แต่เป็นกระเบื้องร่องซึ่งเป็นรุ่นน้องของกระเบื้องว่าวหนึ่งรุ่น เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด ๘ x ๑๒ นิ้ว หนา ๑๐ มิล  ร่องด้านบนมีหยักรับระแนง ระยะระแนง  ๑๐  นิ้วครึ่ง  บ้านเรือนสมัยร่วมสมัยกระเบื้องทรงนี้ มีรูปทรงเป็นเอกลักษณ์ สวยงามในแบบเก่า

กระเบื้องบางอันที่ผมหยิบขึ้นมาดู ยังมีร่องรอยของตะไคร่น้ำสีเขียวเกาะอยู่ริมแผ่น

ตะไคร่น้ำบนกระเบื้องเก่า ชวนให้ครุ่นคิดไปเรื่อยเปื่อย
  
ช่างบรรจงรื้อกระเบื้องจากหลังคาใส่ในกระชุพลาสติก ห้อยอยู่บนเชือกแล้วปล่อยไหลลงมายังผู้ช่วยด้านล่าง จากนั้นมาลงในรถประจำตำแหน่ง เข็นแอ่ก ๆ เข้าสวนกาอนจะมานอนสงบนิ่งอยู่ใต้ร่มเงาของโรงเก็บของหลังบ้าน 

 

๓. ผมใช้เวลาขนกระเบื้องเกือบวัน จนหมด

“เอาไปทำไหร ?”ช่างคุมการรื้อถามผม 

“ เออะ..ยังไม่รู้เลย อาจจะเอาไว้มุงหลังคาห้องสมุด” ผมพูดไปงั้นแหละในใจมีแบบร่างอยู่คร่าว ๆ อยู่บ้างแล้ว                ……………………………………………………………………………………………………………

เด็ก ๆ หลายคนในหมู่บ้านแวะเวียนมายังบ้านผมบ่อยครั้ง เพื่อหาข้อมูลทำการบ้าน เผอิญว่าผมมีหนังสือหลายชนิดหลายประเภทที่พอจะให้เด็ก ๆ ได้ข้อมูลได้ความรู้เล็ก ๆ น้อยในส่วนที่หนังสือห้องสมุดในโรงเรียนไม่มี

แบบร่างของผมคือห้องสมุดที่ทำจากดิน โดยมีหลังคาคือกระเบื้องพวกนี้

แหงละ….ผมเอ่ยถึงบ้านดิน หรือสิ่งก่อสร้างที่ทำจากดินน้อยมาก เพราะผมเพิ่งจะเริ่มต้นไปนิดเดียวเมื่อสามปีที่แล้ว

ผมถือว่าของพรรค์อย่างนี้หากไม่เริ่ม ก็ไม่ควรพูด

 

แต่อีกนั่นแหละ หากไม่พูดก็ไม่ได้เริ่มซักที

ผมเริ่มต้นทำอิฐดิน(อะ -โด - บี้) ไปหลายแผ่น เมื่อหน้าร้อนสองปีที่ผ่านมา

หลายแผ่นที่ว่ายังคงทนถาวร และถูกนำไปใช้ในเตาไฟเคี่ยวยาสมุนไพรเกือบสิบแผ่น

ที่ยังอยู่วางไว้ใต้ถุนบ้าน มองเห็นชัด เผื่อว่าจะได้แรงบันดาลใจทำ และรีบทำให้เสร็จซะที มัวแต่พล่ามอยู่ได้

บางที ร้อนปีหน้า ผมจะทอดผ้าป่าระดมตีนจากผองเพื่อนในนี้ ช่วยกันคนละตีนสองตีนเพื่อทำให้ห้องสมุดดินกลายเป็นจริง

 

๔. “พี่มีของอีกอย่างสองอย่างที่อยากให้เก็บไว้” เธอว่าพร้อมกับยื่นไม้สองสามชิ้นให้ผม กับกระชุไม้ไผ่อีกหนึ่งหน่วย

ไม้สองชิ้นคืออุปกรณ์ทำขนม แม่พิมพ์กดอันนึง กับไม้หนีบกล้วยปิ้งอีกอัน บานพับหลุดห้อยทำให้คู่ไม้แยกออกจากกัน แต่ตัวไม้ยังอยู่ในสภาพดี
      

ผมยิ้มรับของ  แผนห้องสมุดดินล้มครืนกลายเป็นห้องเก็บของที่ทำจากดินแทน

กระทั่งแอบเผลอ จินตนาการไปไกลถึงพิพิธภัณฑ์ที่มีชีวิตไปโน่น

วันหนึ่งกับความเอื่อยเฉื่อยผ่านไป ผมยิ้มรับกองกระเบื้องกองใหญ่บนพื้นดิน

พร้อมกับลูบแขนป้อย ๆ รู้สึกปวดระบม ก่อนจะทิ้งท้าย

“เพื่อนเอ๋ย ชีวิตมันเป็นแบบนี้แหละ สูดสุดแค่ไหนก็ลงมาอยู่ติดดินดังเดิม ทำใจหน่อยนะเพื่อน เดี๋ยวก็ชิน… “

 ‘เผลอ ๆ โอกาสดีอาจได้กลับไปอยู่ที่สูงได้อีกครั้ง….ใครจะรู้’ อันนี้ผมกระซิบกับตัวเอง       

                             


Tell a Friend Print Print Lite Add Favorite Delete
 
~~piggy~~
ระดับสมาชิก:
[ ผู้ช่วยดูแลบอร์ดอาหาร ]
จำนวนโพสต์: 4,997
Rank:
ผู้อาสาดูแลบอร์ด

ความคิดเห็นที่ 1 || โพสต์เมื่อ: 28 ก.ย. 2549 เวลา 07:44 น.
   

บางที ร้อนปีหน้า ผมจะทอดผ้าป่าระดมตีนจากผองเพื่อนในนี้ ช่วยกันคนละตีนสองตีนเพื่อทำให้ห้องสมุดดินกลายเป็นจริง

ระดมตีนเมื่อไหร่.....ถ้าว่างจะไปช่วย
เคยไปลงแขกบ้านดินที่นครปฐมมาแล้ว  ไม่ง่ายแต่ไม่มีอะไรยากถ้ามีความพยายาม

" จงดีให้มากว่าที่ร้าย  และอภัยให้มากกว่าที่ชัง " 
Back to Top
 
.xpresso
แขกรับเชิญ
ความคิดเห็นที่ 2 || โพสต์เมื่อ: 28 ก.ย. 2549 เวลา 10:16 น.
   

ลงแขก ครับ ลงแขก

สมัยนี้หาคนมาทำงานแบบ ลงแขกยาก
ลงแขกเลยถูกใช้ ถูกแปลความหมายในทางไม่ดี

สมัยก่อนจะดำนา ก็จะมี ลงแขกดำนา เกี่ยวข้าว นวดข้าว โอย เมาวววววววว สนุก ครึกครื้น ชาวบ้านสามัคคีกัน
แต่สมัยนี้ภาพแบบนั้นหายากแล้ว

แง้วๆๆ

เกี่ยวอารายกันหว่า


Back to Top
 
ปลา_จ๋า
ระดับสมาชิก:
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์: 991
Rank:
ช่วงใช้ชีวิตชิว ๆ ที่ เชียงคาน

ความคิดเห็นที่ 3 || โพสต์เมื่อ: 28 ก.ย. 2549 เวลา 10:57 น.
   

แวะมาฟังเรื่องเล่า


บ้านดิน, ศาลาดิน เคยได้มีส่วนร่วมสร้างหลายครา
ทุกครั้งแม้ว่าทั้งตัวทุกคนจะเปื้อนไปด้วยโคลน
แต่ทุกหัวใจก็เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม

หากฉันล้ม เธอไม่ต้องฉุดฉันลุกขึ้นก็ได้
แค่อยู่ข้าง ๆ คอยให้กำลังใจ
ฉันก็จะลุกขึ้นได้ด้วยตัวเอง

Back to Top
o_rattanawan@hotmail.com
 
Guest_สายลมลอย
แขกรับเชิญ
ความคิดเห็นที่ 4 || โพสต์เมื่อ: 28 ก.ย. 2549 เวลา 17:19 น.
   

ดีวุ้ย มีคนเก่งหลายคน จับมาทำปุ๋ย เอ้ย ลงแรงลงสมอง ลง ตีน ให้หมดเลย

ดีดี เสียอย่างเดียว บ้านผม มัน บ้าน ๆ น่ะ....ไม่มีภาพอะไรที่สวยงามแบบรีสอร์ตนะครับ หรือ จะพูดให้ชัดเข้า หากจะมาช่วยกัน ต้อง
ทำจายยยยยยยยยยยยยยย กับความเป็นจริง

วุ้ย....เปิดมากไปไม่ดี


มา ๆ ๆ ช่วยกัน ทำห้องสมุด บ้านดิน แล้งปีหน้า

Back to Top
 
~~piggy~~
ระดับสมาชิก:
[ ผู้ช่วยดูแลบอร์ดอาหาร ]
จำนวนโพสต์: 4,997
Rank:
ผู้อาสาดูแลบอร์ด

ความคิดเห็นที่ 5 || โพสต์เมื่อ: 29 ก.ย. 2549 เวลา 08:23 น.
   

แล้วบ้านอยู่หนาย......อยากไปแล้ว นอนกลางดินกินกลางทุ่งนา ผูกเปลใต้ต้นลูกมุด

" จงดีให้มากว่าที่ร้าย  และอภัยให้มากกว่าที่ชัง " 
Back to Top
 
Guest_สายลมลอย
แขกรับเชิญ
ความคิดเห็นที่ 6 || โพสต์เมื่อ: 29 ก.ย. 2549 เวลา 08:30 น.
   

ลองเสริจ ๆ ดู ครับ เผื่อพบ (ว่าบ้านอยู่หนาย)

เมื่อวานซืน เอามือเปล่า กอบกองขี้วัว ซัดตูม ๆ ลงนาข้าว กลิ่นห๊อมหอม....(อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกซ์) ขี้วัว อิ่มน้ำฝน แฮ่ม แพล่บ ๆ ๆ

ความเป็นจริงที่แปดเปื้อน รัญจวน และ ชวนน้ำลายสอ

วานนี้ หอบแกนลอนสามสิบลิตร น้ำปลาหมักจุลินทรีย์ กลิ่นระทึกระทม เท ตูม ๆ ๆ ลงนา (ปรกติฉีดพ่น) (หยึย ย ย กลิ่นยังติดซอกเล็บอยู่เลย)

เรี่ยวแรงกับความลื่นไหลของงานในชีวิตประจำวัน กึก กัก บ้าง ไหลแรง บ้าง เฉื่อยเฉะบ้าง วาดโครงไว้เยอะ ท้ายที่สุดอาจผูกเปลนอน ปล่อยเวลาล่วงไป

ไม่ต้องคิดอะไร - พรุ่งนี้ก็เช้าแล้ว

ใช่ไหม?

Back to Top
 
Guest_ผู้ชายสีน้ำทะเล
แขกรับเชิญ
ความคิดเห็นที่ 7 || โพสต์เมื่อ: 29 ก.ย. 2549 เวลา 12:27 น.
   

เก็บกระเบื้องไว้ให้ฉันดูชมบ้างนะเพื่อนคนดี?
ฉันอยากถามเรื่องราวของเม็ดฝน ผู้คนผ่าน และเปลวแดดเดือดในห้วงฤดูกาล.
...
...
เก็บบ้านหลังสีเทาๆไว้ให้ฉันดูบ้างนะเพื่อนคนดี ?
ฉันไม่อยากเห็นตึกราม บ้านเปลี่ยนในระบบทุนนิยม...
ฉันอยากเห็นกระเบื้องสีเขียว ผ่านเวลา มากกว่าสิ่งใด.....

Back to Top
 
ความเห็นทั้งหมด: 7
กำลังแสดงหน้าที่ 1 / 1 หน้า
9 7 [ 1 ] 8 :