ยินดีต้อนรับ ผู้มาเยือน [ Login สมัครสมาชิกบอร์ดคลิกที่นี่ ]
 

ไปอินเดียอย่าให้แขกหลอก ตอนที่ 2 นิวเดลลี 2 ต่อ ตารางรถไฟ

หน้ารวมทุกกระดานข่าว -> ท่องเที่ยวต่างประเทศ ศูนย์รวม Backpacker ชาวไทย ที่รักการท่องโลกกว้าง
ความเห็นทั้งหมด: 8
กำลังแสดงหน้าที่ 1 / 1 หน้า
9 7 [ 1 ] 8 :
ผู้โพสต์
ข้อความ
sbpvc
ระดับสมาชิก:
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์: 863
Rank:
ช่วงใช้ชีวิตชิว ๆ ที่ เชียงคาน

เมื่อ: 3 ธ.ค. 2549 เวลา 20:08 น.
     


ที่เจียรนัยเสียละเอียด เพราะตอนที่ผมเดินทาง เหนื่อยใจกับการจองตั๋วรถไฟตามสถานีในเมืองเล็กที่ไม่ใช่นิวเดลลีและมุมไบ ต้องไปต่อคิวแถวยาว พอถึงเรามันบอกคอมพิวเตอร์ขบวนที่เราจะจองมันClose เราก็ต้องเดินออกไปเปิดตารางหาขบวนใหม่ เป็นอย่างนี้ตั้ง3เที่ยว เราเลยต้องบอกเอาวันอื่นก็ได้เที่ยวไหนก็ได้ที่ว่าง ตอนหลังถึงได้รู้ว่า ถึงแม้เวลาที่เราจองจะก่อนเวลารถเข้าสถานีหลายชั่วโมงก็จริง แต่เวลาที่รถไฟออกจากต้นทาง มันออกมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้วครับ ฉะนั้นมันถึงปิดรับการจอง เรามันเซอะเอง และไม่จำเป็นต้องจองด้วยซ้ำ หาซื้อตั๋ว Second Class แล้วขึ้นไปนั่งเลยในชั้นอื่นๆ เพราะเมืองที่เราขึ้นอยู่กลางทาง ที่ว่างเพียบเนื่องจากคนลงกันเยอะ

อีกครั้งรอแถวเกือบครึ่งชั่วโมง อีกแค่ 2 คนก็จะถึงเราแล้ว มันหยุดรับการจองเนื่องจากคอมพิวเตอร์ Link Failure ผมเข่าอ่อนกางหนังสือพิมพ์นั่งรอหน้าเคาน์เตอร์ต่ออีกชั่วโมง มันก็ยังแก้ไม่หาย

เวลารอรถไฟ เราไม่รู้ว่าตู้ที่เราจองจะอยู่หัวหรือท้ายขบวน เพราะตามสถานีในเมืองเล็กมันไม่มีระบบป้ายคอมบอก ส่วนใหญ่รถจอดแค่5-10นาที เราต้องวิ่งหา บางทีเกือบรถออกถึงเจอตู้ของเรา ขบวนหนึ่งมันก็ยาวเป็นสิบๆตู้

บ่อยครั้งที่ลงจากขบวนนี้แล้วต้องรีบวิ่งไปต่ออีกขบวน แถมต้องลุ้นกับการตีตั๋วว่าจะทันได้ขึ้นไหม เลยเหนื่อยใจ เหนื่อยกายนั้นเป็นปกติของชาวBackpack แต่ว่าเหนื่อยใจนี่มันซึมเข้าข้างใน บางทีข้ามวันยังไม่หายเหนื่อยเลยครับ

 

ทีนี้มาว่ากันถึงเรื่องตารางรถไฟ ปกติถ้าเราSearch จาก Web http://www.indianrail.gov.in/

เราเพียงใส่ต้นทาง-ปลายทาง มันก็จะมีขบวนให้เลือก ถ้าเราเดินทางไม่ซับซ้อน ไม่ต้องต่อรถไฟกลางทางหลายครั้ง จุดหมายไม่เปลี่ยน เราก็หาข้อมูลจากในWebดังกล่าวได้เลย

                แต่ถ้าท่านต้องลงเปลี่ยนรถไฟบ่อย หนังสือ All India Train Timings Abstract RAIL DUNIYA ราคาเล่มละ 30 รูปี จะช่วยท่านได้มากๆจนถึงกับเรียกว่า ขาดไม่ได้เลยครับ เพราะขบวนรถไฟในอินเดีย มีมากเกือบ 1500 ขบวน (นี่ยังไม่รวมขบวนหวานเย็นระหว่างเมืองเล็กๆ  จริงๆนะครับ) และมันไม่ได้ตั้งต้นในเมืองที่เรารู้จัก อีกทั้งมันไม่ได้วิ่งทุกวัน บางขบวนก็ไม่ได้มีทุกClass

หนังสือดังกล่าวนอกจากจะมีIndex หมายเลขและชื่อขบวนแล้ว ยังมี Index ชื่อเมือง ทำให้เราค้นหาง่ายขึ้น

มันเหมือนกับหนังสือ Train at a Glance ราคา 45 รูปี ที่LPแนะนำ เพียงแต่ราคาถูกกว่าและหาซื้อง่ายกว่า ข้อแตกต่างที่ด้อยกว่าคือตัวหนังสือจะเล็กกว่า และคุณภาพกระดาษไม่ดีเท่า

หนังสือ All India Train Timings Abstract RAIL DUNIYA จะหาซื้อได้ตามบูทขายหนังสือของสถานีรถไฟใหญ่ๆทั้งมุมไบและนิวเดลลี พิมพ์เป็นราย2เดือน ส่วนใหญ่พอเข้ากลางเดือนที่สองหนังสือก็จะขาดตลาด

ข้อควรสังเกตในหนังสือ หากชื่อของStation อยู่ซ้ายสุด ไม่มีปัญหา  แต่หากว่าชื่อของStation อยู่กลางให้สังเกตทิศทางลูกศรที่กำกับว่าขึ้นหรือลง คือในหน้าเดียวกัน อ่านได้ทั้งจากบนลงล่างและจากล่างขึ้นบน (ผมเองงงอยู่นาน ว่าทำไมเวลาของขบวนรถมันถอยหลัง)

ถ้าท่านอยู่นิวเดลลีแล้วหาซื้อ RAIL DUNIYA ไม่ได้ ขอแนะนำให้ขึ้นMetro แล้วไปลงที่สถานี Rajiv Chowk ห่างจากนิวเดลลีไปแค่ 1 สถานี หาทางออก Block B ขึ้นไปแล้วเล็งตรงไปจะพบร้านหนังสือ ชื่อ Jain Book Agency เลขที่ C9 ย่านช๊อปปิ้งที่เรียกว่า Connaught Place Area ซึ่งคล้ายกับสยามสแควร์บ้านเรา สินค้าจะติดราคาชัดเจน ต่อได้ก็ไม่มาก เหมาะกับการมาสืบราคา ถ้าร้านที่ว่ามาหมด ก็ให้เดินไปทางขวามือ(ออกจากร้านมา) อีกประมาณ15เมตร จะพบร้านชื่อคล้ายกัน Jain Book Depo  เลขที่ C4-5


Tell a Friend Print Print Lite Add Favorite Delete
 
sbpvc
ระดับสมาชิก:
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์: 863
Rank:
ช่วงใช้ชีวิตชิว ๆ ที่ เชียงคาน

ความคิดเห็นที่ 1 || โพสต์เมื่อ: 3 ธ.ค. 2549 เวลา 20:19 น.
   


ทีนี้มาว่ากันถึงเรื่องสามล้อ แท็กซี่ (รถตู้เล็กเท่ารถกระป้อบ้านเราก็ว่าเป็นแท็กซี่)

                ราคาน้ำมันดีเซลของที่นี่ลิตรละ39รูปี (36 บาท) ส่วนเบนซินลิตรละ 52รูปี (47 บาท)  ในเมืองนิวเดลลี สามล้อ แท็กซี่ ส่วนใหญ่ใช้เชื้อเพลิงแก็ส CNG พวกสามล้อส่วนใหญ่มันจะไม่ยอมเปิดมิเตอร์ มันจะอ้างเสียหรือไม่มันก็โชว์Error ยังไม่เคยเจอสามล้อ คันไหนยอมเปิดมิเตอร์ในเมืองนิวเดลลี ใครเจอก็ให้ระวัง ดูตัวเลขแถวบนต้องขึ้นแค่ 8(เป็นตัวเลขของราคาเริ่มต้น) แถวที่สองระยะทางต้องลงมาที่ศูนย์  มิเตอร์มีหลากหลายรุ่น บางตัวOff Resetสวิชด้านหลังอย่างเดียวไม่สามารถReset ศูนย์ได้ ต้องกดปุ่มซ้ายสุด และตามด้วยปุ่มกลาง (ผมแอบเล่นของพวกPrepaidดู)  ส่วนพวกแท็กซี่ไม่เปิดแอร์ค่าโดยสาร กม.แรกผมคิดว่าน่าจะอยู่ที่18-20รูปี

                สิ่งที่ชาวต่างชาติจะเจอทุกครั้งที่แขกบอกว่าสิบห้า สุดท้ายก็จะกลายเป็นห้าสิบ ฉะนั้นทุกครั้งหยิบเงินแล้วโชว์ให้มันดูก่อนแล้วกล่าวย้ำ ระวังว่าพยักหน้าของแขกคือไม่  ถ้าส่ายแบบเชิญชวนคือใช่

ผมโดนโกงเรื่องแบบนี้มาหลายครั้ง แต่ดีที่พอจะรู้ทัน ควักแบงค์ยี่สิบ มันจะโกงก็โกงไปแค่5รูปี เพื่อนผมควักแบงค์ห้าสิบ มันไม่ทอนเลย

               


Back to Top
 
sbpvc
ระดับสมาชิก:
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์: 863
Rank:
ช่วงใช้ชีวิตชิว ๆ ที่ เชียงคาน

ความคิดเห็นที่ 2 || โพสต์เมื่อ: 3 ธ.ค. 2549 เวลา 20:21 น.
   


ไหนๆก็พูดเรื่องแท็กซี่-สามล้อ ก็ขอกล่าวถึงในเมืองอื่นๆบ้าง

 

ที่มุมไบทั้งแท็กซี่และสามล้อ มิเตอร์รถจะมีตัวเลขแสดงแถวเดียว เสร็จแล้วคนขับถึงจะนำกระดาษที่มีตารางมาเทียบว่าเป็นค่าโดยสารเท่าไหร่ แขกเรียก Tariff Charge ( ตะรีฟ ชาร์จ) ซึ่งมันมีทั้งแถวที่เป็นRate กลางวัน และแถวที่เป็น Rate กลางคืน(ต้องหลังเที่ยงคืนไปแล้ว) บางทีคนขับก็มั่วเอาRateกลางคืนมาคิดกับเรา และส่วนใหญ่จะไม่ทอน มิเตอร์บางคันเวลาResetจะอยู่ที่ศูนย์ แต่บางคันอยู่ที่หนึ่ง(คล้ายกับเป็นMinimum Charge) ก็ไม่ต้องตกใจ เพราะว่าคันที่ Resetศูนย์ ขึ้นอีกทีจะกลายเป็นสอง(ข้ามหนึ่งไป) เลขในมิเตอร์สองหลักหลังที่เป็นสีแดงจะเป็นเศษทศนิยมของกิโลเมตร เวลาเรียกรถก็ต้องบอกเขาให้ใช้มิเตอร์และดูว่าเขาใช้มือหมุนReset เลขแล้ว มิเตอร์ที่นี่ยังกับต้องใช้มือไขลานเอา บางทีรถวิ่งๆ มิเตอร์มันขึ้นช้า คนขับจะลงไปหมุนลานที่อยู่หลังมิเตอร์

ที่เมือง Bhopal ที่นี่ทั้งแท็กซี่และสามล้อมิเตอร์รถจะแสดงตัวเลขออกมาเป็นค่าโดยสารโดยตรง ขึ้นแค่ไหนจ่ายแค่นั้น

ส่วนที่เมืองGaya ไม่มีมิเตอร์ ต้องต่อรองเอา

เรื่องสถานที่ท่องเที่ยวในนิวเดลลี คิดว่าคงหาอ่านได้ไม่ยาก ผมขอข้ามไป (จริงๆไม่ได้เที่ยวไหน ขลุกอยู่แต่ห้องสมุดกับMuseum)

ขอจบตอนที่สอง ตอนหน้าคงจะเป็น เที่ยวมุมไบ ถ้ำKanheri ไม่ไปไม่ได้

 

หลังปีใหม่ว่าจะขายหนังสือท่องเที่ยวภาษาไทยหน้าต่างสู่โลกกว้าง เรื่อง อินเดีย หนาสี่ร้อยกว่าหน้า เหมาะสำหรับอ่านหาความรู้ก่อนไป ขาย 60 %ของราคา สภาพหนังสือ 99.9%  เพราะไม่ได้พกไปเที่ยว Scan แล้วPrint เอาเฉพาะหน้าที่ต้องการไป  แถม หนังสือตารางรถไฟที่ซื้อมา+แผนที่เมืองเดลลีฉบับใหม่มีMetro +แผนที่มุมไบทั้งแผ่นเล็กและแผ่นใหญ่ เป็นคนไม่ชอบสะสมให้รกบ้าน ไม่ทราบจะมีใครต้องการหรือไม่ ครับ


Back to Top
 
nicky_nok
ระดับสมาชิก:
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์: 274
Rank:
แวะพักโฮมสเตย์ ชมหิ่งห้อยที่อัมพวา

ความคิดเห็นที่ 3 || โพสต์เมื่อ: 3 ธ.ค. 2549 เวลา 21:54 น.
   

มารับข้อมูลค่ะ


Back to Top
 
Guest_ZigmAnia
แขกรับเชิญ
ความคิดเห็นที่ 4 || โพสต์เมื่อ: 3 ธ.ค. 2549 เวลา 22:13 น.
   

สนใจครับ หนังสือราคาเล่มละเท่าไหร่ครับ

Back to Top
 
ผู้หวังดี
แขกรับเชิญ
ความคิดเห็นที่ 5 || โพสต์เมื่อ: 4 ธ.ค. 2549 เวลา 07:27 น.
   

ถ้ารู้ภาษาฮินดีไว้บ้างก็จะดี เช่นจำนวนที่ต้องใช้บ่อยๆ Pac (ปาจ) คือ ห้า pandra (ปันดรา) คือ สิบห้า biis (บีส) คือ ยี่สิบ paccis (ปัจจีส) คือ  ยี่สิบห้า   pacas (ปจาส)  คือ  ห้าสิบ   sau (เสารฺ)  คือ ร้อย   เอกเสารฺ   โดเสาร์  คือ  หนึ่งร้อย สองร้อย   ที่จริงก็คือเป็นจำนวนนับที่กลายมาจากภาษาบาลี-สันสกฤตนั่นเอง  เช่น  pac  (ปาจ) ก็คือ ปัญจะ   ที่มหาวิทยาลัยหลายแห่งในเมืองไทยเปิดสอนฮินดี-อูรดู  แต่คนไทยไม่ค่อยสนใจ ไปเรียนภาษาที่เห่อตามๆกันเสียเป็นส่วนมาก   ถ้ารู้ฮินดีบ้างไม่ถึงกับต้องเก่งมากนักก็จะไม่ต้องมาโอดครวญว่าถูกหลอกถูกล้วงกันอย่างนี้หรอก ...จะบอกให้    ส่วนที่ว่าคนอินเดียพูดภาษาอังกฤษได้นั้น ให้เก็บความคิดนี้ไว้ในตู้ที่บ้านได้เลย   เพราะจริงเพียงบางส่วนเท่านั้น   ขอยำว่าบางส่วนเท่านั้น  ถ้าจะสัมผัสความเป็นอินเดีย  หรือเข้าไปนั่งในหัวใจคนอินเดียต้องรู้ภาษาของเขา

Back to Top
 
Guest_sbpvc
แขกรับเชิญ
ความคิดเห็นที่ 6 || โพสต์เมื่อ: 4 ธ.ค. 2549 เวลา 12:05 น.
   

ราคาปก 485 บาท

ลดลงเหลือ 60 %ของราคาปก

เหลือแค่เล่มละ 290 บาท

สำหรับท่านที่สนใจ ผมจะส่งมอบให้หลังปีใหม่ไปแล้วครับ


Back to Top
 
Nawin
ระดับสมาชิก:
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์: 271
Rank:
แวะพักโฮมสเตย์ ชมหิ่งห้อยที่อัมพวา

ความคิดเห็นที่ 7 || โพสต์เมื่อ: 6 ธ.ค. 2549 เวลา 13:55 น.
   

เรื่องของการขึ้นรถไฟชั้นสอง (Second Class ) ในอินเดีย ผมมีประสบการณ์อยู่บ้างประมาณ 45 วินาที มันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดนะครับ ตอนนั้นผมกลับมาจากสิกขิม มาติดแหง็กอยู่ที่ NJP (นิวจาไปกุรี) เพราะหาตั๋วรถไฟไปพาราณสีไม่ได้ ตอนแรกผมไม่อยากเสียเวลาติดอยู่ที่ NJP เพราะเป็นเมืองที่ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ ก็เลยตัดสินใจซื้อตั๋วรถไฟแบบ second class กัน ตั้งใจว่า จะอดทนเอา เพราะก็แค่ประมาณ 8 - 9 ชั่วโมงเท่านั้น (ถ้าจำไม่ผิดนะครับ ผมก็ความจำระยะสั้นพอ ๆ กะปลาทองเหมือนกัน) พอรถไฟมาจอดปุ๊ป ทุกคนก็ต่างวิ่งขึ้นรถไฟกัน วุ่นวายที่สุดเท่าที่คุณจะจินตนาการออกนั่นแหละครับ.. พอผมวิ่งขึ้นไปบนรถไฟชั้นสองเท่านั้นแหละคุณ.... ผมเด้งกลับลงมากันแทบไม่ทัน เพราะนอกจากจะแออัดกันไปด้วยพี่แขกชนท้องถิ่นแล้ว (คล้าย ๆ รถไฟตู้พัดลมบ้านเรา แต่นั่งกันสองชั้น คือ มีคนนั่งข้างล่างเหมือนบ้านเรา แล้วก็ต่อชั้นขึ้นไปอีกชั้นหนึ่ง คล้าย ๆ กับเตียงสองชั้น ให้ชั้นบนนั่งแล้วห้อยขาลงมา ถ้าคุณนั่งชั้นล่าง คุณก็จะได้ดมตีนของคนที่นั่งชั้นบนไปด้วยตลอดทาง) 45 วินาทีนั้น เหมือนนรก ทุกคนเบียดแย่งกันเพื่อหาที่นั่ง แคบก็แคบ รถไฟก็จะออก ผมก็หาที่นั่งไม่ได้ (ใครขึ้นก่อนได้นั่งก่อน) ไม่รู้เท้าใคร หัวใครวุ่นวายไปหมด ผมไม่รู้จะอธิบายยังไงดี แต่ผมว่า รถไฟชั้นสองของเค้า ไม่ปลอดภัย และไม่สามารถอดทนนั่งต่อไปได้แม้แต่ซักสถานีเดียว ถึงแม้ว่าคุณจะผ่านสงครามเวียดนามมากี่ครั้งก็ตาม อาจจะดูว่าเวอร์ แต่มันคือเรื่องจริง

เหตุการณ์ต่อจากนั้น

ผมกับเพื่อนพากันค้างที่ NJP ในโรงแรมราคาคืนละ 150 รูปี (ประมาณ 125 บาท) พักได้ 2 คน และเมืองที่เหมือนไม่มีอะไร ก็ดูน่ารักในสายตาผมขึ้นมาทันที ที่เมืองนี้ผมรู้สึกว่าได้รู้จักอินเดียในตำนานมากขึ้น ได้เห็นวิถีชีวิตที่ชาวบ๊านนนนนนน ชาวบ้าน (เพราะเป็นแค่เมืองผ่าน ไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวเลย) และที่สำคัญ วันที่ผมเดินคอตกจากสถานีรถไฟ เพื่อไปหาโรงแรมเพราะไม่สามารถหาตั๋วได้นั้น ตอนนั้นที่ NJP เกิดสุริยุปราคา พอดี (ผมเดินหันหน้าไปทางทิศตะวันตกด้วย ได้อารมณ์หดหู่มาก ๆ )


เชื่อว่ามีประตูอยู่ทุกหนแห่ง.. ใจเราจึงเป็นอิสรา..

Back to Top
 
Guest_sbpvc
แขกรับเชิญ
ความคิดเห็นที่ 8 || โพสต์เมื่อ: 6 ธ.ค. 2549 เวลา 20:49 น.
   

ภูมิใจไว้เถอะครับคุณNawin ที่คุณมีโอกาสได้พบประสพการณ์เช่นนั้น

ยังมีอีกหลายคนที่ไปอินเดียแล้วไม่ได้เจออย่างนั้น

ถ้าเผื่อขบวนนั้นมีตู้นอนAir ก็ให้รีบขึ้นไปที่ตู้นอน แล้วค่อยรอคนตรวจตั๋วมาUpgrade

เสียเงินเพิ่มดีกว่าต้องตกรถเสียค่าโรงแรมนอน ผมเองกว่าจะได้ประสพการณ์นี้

ต้องงงกับSecond Class เพราะสู้ไม่ไหว ช่วงเย็นคนแน่นมากๆ เบียดสู้ไม่ได้

ไม่มีใครแนะนำวิธีUpgrade โดยการซื้อตั๋วSecond Classแล้วขึ้นตู้นอนตายดาบหน้า

เลยคืนตั๋วและค้างคืนเสียเวลาไปอีก1วัน

นี่ก็ตั้งใจเขียนเปิดเผยให้ทุกคนรู้เทคนิคนี้ครับ


Back to Top
 
ความเห็นทั้งหมด: 8
กำลังแสดงหน้าที่ 1 / 1 หน้า
9 7 [ 1 ] 8 :