ยินดีต้อนรับ ผู้มาเยือน [ Login สมัครสมาชิกบอร์ดคลิกที่นี่ ]
 

บรูไนที่ฉันรู้จัก

หน้ารวมทุกกระดานข่าว -> ท่องเที่ยวต่างประเทศ ศูนย์รวม Backpacker ชาวไทย ที่รักการท่องโลกกว้าง
ความเห็นทั้งหมด: 62
กำลังแสดงหน้าที่ 2 / 2 หน้า
9 7 1 [ 2 ] 8 :
ผู้โพสต์
ข้อความ
ต๋อมนกป่า
ระดับสมาชิก:
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์: 2,299
Rank:
สบายดี..ที่หลวงพระบาง

เมื่อ: 8 เม.ย. 2551 เวลา 19:29 น.
     


อารัมภบท

อีกหนึ่งบันทึกการเดินทาง ของการเดินทางตามความฝันในชุดเพื่อนบ้านของเรา บรูไนคือประเทศที่เราจงใจเก็บไว้เป็นลำดับสุดท้าย

เราได้เดินทางรวมทั้งหมด 6 วัน คือวันที่ 2-7 เม.ย. 2008 ที่ผ่านมา แรกเริ่มเดิมที วาดฝันไว้ว่าจะปีนเขาคินาบาลูด้วย จัดการจองทัวร์อะไรจน confirm หมด ที่ทำงานก็มีตารางให้ train ด่วนขึ้นมา วันหยุดสั้นลง ช่วงวันที่จะขึ้นเขาโดน cancel ลังเลใจ ราคาค่างวดการเปลี่ยน flight ของเจ้าหางแดงในระยะกระชั้นชิดก็แพงพอๆกับซื้อตั๋วใหม่ สุดท้ายไปตายเอาดาบหน้าที่อินโด

แม้จะเป็นช่วงสั้นๆในการเดินทาง แต่ก็มีเวลาและห้วงเวลาดีๆให้จดจำ เราได้เดินทางผ่านประเทศมุสลิมทั้ง 3 ในเอเชียตะวันเฉียงใต้ในครั้งนี้ นั่นคือ มาเลย์ บรูไน และ อินโด ทั้ง 3 มีทั้งความเหมือนและความแตกต่าง ยากที่จะตัดสินใจว่าชอบที่ไหนมากที่สุด

จากตึกแฝดที่สูงที่ในโลกกลางเคแอล สู่มัสยิดทองคำในบรูไน ย่ำค่ำยามเดินเท้าเปลือยเปล่าบนสะพานไม้ฟังเสียงบทสวดละหมาดกลางหมู่บ้านริมน้ำ นกกินปลานับหมื่นกระพือปีกสีขาวเพยิบพยาบตัดแมกไม้เขียวคลื้มเมื่อพระอาทิตย์ส่งลำแสงสุดท้ายล่ำลาโลก เราเดินทางไกลจากบรูไนโดยเรือโดยสาร เข้าเกาะลาบวน ต่อไปยังโคตาคินาบาลู ใช้เวลาช่วงค่ำอ้อยอิ่งกับร้านกาแฟเก่าๆอย่างเดียวดาย

จาการ์ต้าต้อนรับเราด้วยความวุ่นวายและหวาดหวั่น ท่าเรือโบราณ 500 ปีริมเมืองเก่าบัตตาเวียสร้างความพิศวงและตราตรึงอารมณ์ได้อย่างยากที่จะลืมเลือน  เราได้ทำ day trip โดยรถไฟไปบันดุงเมืองบนยอดเขาศูนย์กลางการศีกษาในอินโด เป้าหมายครั้งนี้คือการได้ไปยืนที่ปากปล่องภูเขาไฟที่ยังคงคุกกรุ่น

ตระหนักว่าตัวเองทำอะไรไปมากมายในช่วงเวลาสั้นๆ กลับมาพร้อมความแปลกใหม่ในใจระคนความเหน็ดเหนื่อย หากก็สุขใจ ....สุขใจที่ได้ทำตามฝันที่รอคอยมาแสนนาน....


นกป่าจะบิน บินจนสุดกำลัง เพื่อเสาะแสวงหาดินแดนที่ขอบฟ้าความฝันและความจริง...จรดกัน

............................................................................................................

ไตรภูมิพระร่วง ลิลิตพระลอ ลิลิตยวนพ่าย ลิลิตตะเลงพ่าย ขุนช้างขุนแผน อิเหนา รามเกียรติ์ พระอภัยมณี มัทนะพาธา สี่แผ่นดิน เพียงความเคลื่อนไหว คำพิพากษา ความสุขของกระทิ ฯลฯ

อยากให้คนไทยรักและอ่านวรรณคดีไทย

Tell a Friend Print Print Lite Add Favorite Delete
 
ต๋อมนกป่า
ระดับสมาชิก:
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์: 2,299
Rank:
สบายดี..ที่หลวงพระบาง

ความคิดเห็นที่ 51 || โพสต์เมื่อ: 18 เม.ย. 2551 เวลา 18:18 น.
   

Kampung Ayer คือชื่อของหมู่บ้านริมน้ำเป้าหมายของการล่องเรือในวันนี้ หมู่บ้านดังกล่าวตั้งเรียงรายอยู่ 2 ฝั่งของแม่น้ำบรูไน บ้านไม้หลังเล็กใหญ่จะเชื่อมต่อกันด้วยสะพานกว้างพอเดินได้ แต่ละบ้านมีบรรไดทอดลงสู่สายน้ำซึ่งเป็นที่จอดเรือ ว่ากันว่าสะพานไม้ที่เชื่อมต่อบ้านแต่ละหลังมีความยาวรวมกว่า 8 กิโลเมตร Kampung Ayer จึงเป็นชุมชนขนาดใหญ่ขนาดที่เรียกว่าอำเภอได้เลยทีเดียว

การล่องเรือดูรอบๆหมู่บ้านแบบไม่เจาะลึก สามารถทำได้ภายในเวลาครึ่งชั่วโมง เรือพาเราวิ่งรี่ตามแม่น้ำบรูไนผ่านบ้านไม้นับพันที่เรียงราย ผ่านมัสยิด ซอกซอนไปตามซอยน้ำ มีเรือวิ่งสวนไปสวนมาไม่ขาดระยะ คนขับเบี่ยงเรือตัดหัวคลื่นอย่างคล่องแคล่ว พอเพลินๆเรือก็วิ่งครบรอบและจอดลงที่ท่าน้ำเล็กๆแห่งหนึ่ง เรากล่าวอำลานายเรือพร้อมตั้งใจว่าย่ำค่ำเราจะเดินเข้าไปสำรวจ Kampung Ayer หมู่บ้านที่ตั้งอยู่ทางฝั่งเมือง มีสะพานไม้ยาวๆเชื่อมจากบกผ่านโรงเรียน ลึกเรื่อยเข้าไปกระทั่งถึงมัสยิดเกือบปลายสุดติดชายป่า

ในตัวเมืองบันดาเสรีเบกาวัน มีห้างสรรพค้าอันโดดเด่นชื่อ Yayasan ตึกสไตล์มาเลย์ที่ตั้งอยู่ใกล้มัสยิดทองคำคือศูนย์กลางการ shoppingที่สำคัญของเมือง เราเดินเล่นห้างสรรพสินค้า บ่ายนี้ไม่ค่อยมีลูกค้า สินค้าส่วนใหญ่เป็น brand name เราเจอร้านอินเตอร์เน็ทเล็กๆที่ชั้น 3 ของฝั่ง complex ในกรุงบันดาเสรีเบกาวันหาร้านอินเตอร์เน็ทสักร้านนั้นยากพอควร ประเทศเศรษฐีอย่างนี้ประชาชนส่วนใหญ่มีแลบทอปของตัวเอง

บ่ายคล้อย เราย้ายมาที่ริมแม่น้ำบรูไนอีกครั้ง แดดร่มลมเย็น จ้องมองไปที่ปลายทาง ทางโน้น ทางที่หมู่บ้านไม้เรียงแถวติดกันเป็นพึด ทางที่มัสยิดยืนไกลๆติดเขาลูกเล็กๆ เราเดินมาที่ปลายสุดพื้นดิน ก้าวช้าๆสู่แผ่นไม้ ไม้กระดานที่ต่อติดเรียงกันไหวตัวนิดๆยามเราก้าวเรื่อยๆ ลึก เข้าไปสู่ใจกลางของหมู่บ้านกลางน้ำ หมู่บ้านและสังคมที่เปรียบได้ดังหัวใจอันแสดงถึงตัวตนที่แท้จริงของชาวบรูไน



***แก้ไขล่าสุด: เมื่อ 18 เม.ย. 2551 เวลา 18:19 น. โดย ต๋อมนกป่า

นกป่าจะบิน บินจนสุดกำลัง เพื่อเสาะแสวงหาดินแดนที่ขอบฟ้าความฝันและความจริง...จรดกัน

............................................................................................................

ไตรภูมิพระร่วง ลิลิตพระลอ ลิลิตยวนพ่าย ลิลิตตะเลงพ่าย ขุนช้างขุนแผน อิเหนา รามเกียรติ์ พระอภัยมณี มัทนะพาธา สี่แผ่นดิน เพียงความเคลื่อนไหว คำพิพากษา ความสุขของกระทิ ฯลฯ

อยากให้คนไทยรักและอ่านวรรณคดีไทย

Back to Top
 
ต๋อมนกป่า
ระดับสมาชิก:
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์: 2,299
Rank:
สบายดี..ที่หลวงพระบาง

ความคิดเห็นที่ 52 || โพสต์เมื่อ: 20 เม.ย. 2551 เวลา 08:09 น.
   

สะพานไม้ขนาดกว้างเมตรกว่าๆยื่นยาวมาบรรจบฝั่ง เราก้าวช้าๆ พบว่ามันไหวตัวน้อยๆ ตึกไม้ 3 ชั้นที่ตั้งห่างฝั่งมาราว 50 เมตรคือโรงเรียน เด็กๆเลิกเรียนแล้ว ครูหนุ่มคนสุดท้ายกำลังล็อกประตูไม้ที่จะเดินเข้าสู่ระเบียงหน้าห้อง เสร็จแล้วก้าวอย่างคล่องแคล่วไปบนท่าเรือที่ทอดยาวไปยังร่องน้ำลึก

เราบอกตัวเองให้เดินช้าๆ ห้ามสะดุดอะไร ไม่งั้นได้หัวทิ่มลงน้ำแน่ สะพานนี้ไม่มีราว เดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ เด็กเล็กๆนั่งเล่นที่ระเบียงบ้าน เขาโผล่หน้ามามองผู้ที่เดินผ่านไปมาอย่างยิ้มแย้ม บ้านแต่ละหลังอยู่กันเป็นครอบครัวใหญ่และแบ่งห้องหับอย่างเป็นสัดส่วน ติดกับถนนอีกนัยหนึ่งสะพานไม้ที่เปรียบดังถนนคือระเบียงบ้านที่ส่วนใหญ่มีเก้าอี้ไม้หรือโซฟายาวๆสักตัวไว้นั่งเล่น ผ่านเข้าประตูบ้านเป็นห้องรับแขก ห้องอื่นๆอยู่ถัดกันไป พื้นบ้านเป็นไม้สัก แต่ได้รับการปูเสื่อน้ำมัน บ้างปูพรม บ้างหินอ่อน บ้างกระเบื้อง ฯลฯ ชาวเมืองบนหมู่บ้านบนน้ำมีคุณภาพชีวิตที่ดีทีเดียว เฟอร์นิเจอร์ที่ใช้ดูมีราคาค่างวด ติดจานดาวเทียม ติดแอร์ มีน้ำประปาใช้ ฯลฯ เรานั่งลงริมสะพานไม้เมื่อเดินลึกเข้าไปได้ราว 2 กิโลเมตร นั่งฟังหนุ่มน้อยกลุ่มหนึ่งซ้อมเล่นดนตรี

เราเดินเรื่อยไปกระทั่งถึงมัสยิดซึ่งตั้งอยู่ริมฝั่งน้ำ เด็กชายกลุ่มหนึ่งกำลังฟุตบอลกันอยู่ที่ลานโล่ง เขาหยุดมองคนแปลกหน้าเล็กน้อย

พระอาทิตย์คล้อยต่ำลงปลายทิวเขา แสงเทาปนส้มจับอยู่ปลายกิ่งไม้ เราถือรองเท้า เดินแบบเท้าเปลือยเปล่ากับแผ่นไม้ คลื่นระรอกเล็กๆซัดสาดพร่าพราย หยดน้ำที่หยาดไหลจากแต่ละบ้านกระทบผืนน้ำเบื้องล่างดังจ๋อมแจ๋ม แมวขี้เซานั่งนิ่งอยู่ข้างๆหน้าต่าง

เสียงสวดมนต์ดังกังวาล เรือวิ่งเร็วตัดสายน้ำเห็นเพียงพรายคลื่นขาวที่แตกเป็นฟอง เรามองไปทางมัสยิดที่ตั้งอยู่ปลายฝั่ง นกสีขาวนับพันบินช้าๆเหมือนล่องล่อยมาจากฟากฟ้า พวกมันมาเป็นกลุ่มๆ ปีกสีขาวโดดเด่นโดยมีฉากหลังที่เขียวคลื้มด้วยแมกไม้

มืดแล้ว แสงเหลืองนวดจากไฟนีออนระรวย โดมสีทองจากวังสุลต่านเรื่อเรืองในความมืด ลมพักระริน

4 ทุ่มกว่าๆ เรานั่งอยู่ที่ De Roy Cafe สั่งน้ำมะม่วงปั่นแล้วนั่งอ่านหนังสือเงียบๆ คืนวันในบรูไนช่างไม่รีบเร่ง  เมืองเล็กๆที่ผู้คนอยู่อาศัยอย่างสะบายเต็มไปด้วยอัธยาศรัย....



***แก้ไขล่าสุด: เมื่อ 20 เม.ย. 2551 เวลา 16:54 น. โดย ต๋อมนกป่า

นกป่าจะบิน บินจนสุดกำลัง เพื่อเสาะแสวงหาดินแดนที่ขอบฟ้าความฝันและความจริง...จรดกัน

............................................................................................................

ไตรภูมิพระร่วง ลิลิตพระลอ ลิลิตยวนพ่าย ลิลิตตะเลงพ่าย ขุนช้างขุนแผน อิเหนา รามเกียรติ์ พระอภัยมณี มัทนะพาธา สี่แผ่นดิน เพียงความเคลื่อนไหว คำพิพากษา ความสุขของกระทิ ฯลฯ

อยากให้คนไทยรักและอ่านวรรณคดีไทย

Back to Top
 
ต๋อมนกป่า
ระดับสมาชิก:
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์: 2,299
Rank:
สบายดี..ที่หลวงพระบาง

ความคิดเห็นที่ 53 || โพสต์เมื่อ: 20 เม.ย. 2551 เวลา 16:41 น.
   


จากบรูไน โดยสารเรือไปยังเกาะลาบวนของมาเลย์ ใช้เวลาเดินทาง 1 ชั่วโมง


นกป่าจะบิน บินจนสุดกำลัง เพื่อเสาะแสวงหาดินแดนที่ขอบฟ้าความฝันและความจริง...จรดกัน

............................................................................................................

ไตรภูมิพระร่วง ลิลิตพระลอ ลิลิตยวนพ่าย ลิลิตตะเลงพ่าย ขุนช้างขุนแผน อิเหนา รามเกียรติ์ พระอภัยมณี มัทนะพาธา สี่แผ่นดิน เพียงความเคลื่อนไหว คำพิพากษา ความสุขของกระทิ ฯลฯ

อยากให้คนไทยรักและอ่านวรรณคดีไทย

Back to Top
 
ต๋อมนกป่า
ระดับสมาชิก:
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์: 2,299
Rank:
สบายดี..ที่หลวงพระบาง

ความคิดเห็นที่ 54 || โพสต์เมื่อ: 20 เม.ย. 2551 เวลา 16:44 น.
   


ที่ลาบวน มีเวลาเดินเล่น 2 ชั่วโมงเราเลือกเดินไปที่ ลาบวนสแควร์


นกป่าจะบิน บินจนสุดกำลัง เพื่อเสาะแสวงหาดินแดนที่ขอบฟ้าความฝันและความจริง...จรดกัน

............................................................................................................

ไตรภูมิพระร่วง ลิลิตพระลอ ลิลิตยวนพ่าย ลิลิตตะเลงพ่าย ขุนช้างขุนแผน อิเหนา รามเกียรติ์ พระอภัยมณี มัทนะพาธา สี่แผ่นดิน เพียงความเคลื่อนไหว คำพิพากษา ความสุขของกระทิ ฯลฯ

อยากให้คนไทยรักและอ่านวรรณคดีไทย

Back to Top
 
ต๋อมนกป่า
ระดับสมาชิก:
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์: 2,299
Rank:
สบายดี..ที่หลวงพระบาง

ความคิดเห็นที่ 55 || โพสต์เมื่อ: 20 เม.ย. 2551 เวลา 16:46 น.
   


พิพิธภัณฑ์ลาบวน

นกป่าจะบิน บินจนสุดกำลัง เพื่อเสาะแสวงหาดินแดนที่ขอบฟ้าความฝันและความจริง...จรดกัน

............................................................................................................

ไตรภูมิพระร่วง ลิลิตพระลอ ลิลิตยวนพ่าย ลิลิตตะเลงพ่าย ขุนช้างขุนแผน อิเหนา รามเกียรติ์ พระอภัยมณี มัทนะพาธา สี่แผ่นดิน เพียงความเคลื่อนไหว คำพิพากษา ความสุขของกระทิ ฯลฯ

อยากให้คนไทยรักและอ่านวรรณคดีไทย

Back to Top
 
ต๋อมนกป่า
ระดับสมาชิก:
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์: 2,299
Rank:
สบายดี..ที่หลวงพระบาง

ความคิดเห็นที่ 56 || โพสต์เมื่อ: 20 เม.ย. 2551 เวลา 16:49 น.
   


จากลาบวน นั่งเรืออีก 3 ชั่วโมงมยังโคตา คินาบาลู ในภาพวงเวียนปลาโลมา หนึ่งในสัญลักษณ์ของเมืองนี้

นกป่าจะบิน บินจนสุดกำลัง เพื่อเสาะแสวงหาดินแดนที่ขอบฟ้าความฝันและความจริง...จรดกัน

............................................................................................................

ไตรภูมิพระร่วง ลิลิตพระลอ ลิลิตยวนพ่าย ลิลิตตะเลงพ่าย ขุนช้างขุนแผน อิเหนา รามเกียรติ์ พระอภัยมณี มัทนะพาธา สี่แผ่นดิน เพียงความเคลื่อนไหว คำพิพากษา ความสุขของกระทิ ฯลฯ

อยากให้คนไทยรักและอ่านวรรณคดีไทย

Back to Top
 
ต๋อมนกป่า
ระดับสมาชิก:
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์: 2,299
Rank:
สบายดี..ที่หลวงพระบาง

ความคิดเห็นที่ 57 || โพสต์เมื่อ: 20 เม.ย. 2551 เวลา 16:52 น.
   


Atkinson Clock Tower หอนาฬิกานี้ตั้งอยู่บนเนินเล็กๆด้านหลังเมือง ใกล้ๆที่นี่มีร้านกาแฟน่ารักร้านหนึ่งชื่อ Boneo Back Packer Cafe โคตาคินาบาลู

นกป่าจะบิน บินจนสุดกำลัง เพื่อเสาะแสวงหาดินแดนที่ขอบฟ้าความฝันและความจริง...จรดกัน

............................................................................................................

ไตรภูมิพระร่วง ลิลิตพระลอ ลิลิตยวนพ่าย ลิลิตตะเลงพ่าย ขุนช้างขุนแผน อิเหนา รามเกียรติ์ พระอภัยมณี มัทนะพาธา สี่แผ่นดิน เพียงความเคลื่อนไหว คำพิพากษา ความสุขของกระทิ ฯลฯ

อยากให้คนไทยรักและอ่านวรรณคดีไทย

Back to Top
 
Guest_ปลา
แขกรับเชิญ
ความคิดเห็นที่ 58 || โพสต์เมื่อ: 21 เม.ย. 2551 เวลา 14:43 น.
   

ลาพักร้อน 1-5 พค.2551  อยากไปมาเลเซีย บรูไน ไม่ทราบว่าท่านใดเคยแบ๊คแพ๊คหรือกำลังจะ  และท่านใดเคยไปทัวว์ เข้ามาคุยกันหน่อยอยากได้ข้อมูล siripornc@hotmail.com


Back to Top
 
Guest_ปลา
แขกรับเชิญ
ความคิดเห็นที่ 59 || โพสต์เมื่อ: 21 เม.ย. 2551 เวลา 14:44 น.
   

ลาพักร้อน 1-5 พค.2551  อยากไปมาเลเซีย บรูไน ไม่ทราบว่าท่านใดเคยแบ๊คแพ๊คหรือกำลังจะ  และท่านใดเคยไปทัวว์ เข้ามาคุยกันหน่อยอยากได้ข้อมูล siripornc@hotmail.com


Back to Top
 
ต๋อมนกป่า
ระดับสมาชิก:
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์: 2,299
Rank:
สบายดี..ที่หลวงพระบาง

ความคิดเห็นที่ 60 || โพสต์เมื่อ: 22 เม.ย. 2551 เวลา 19:05 น.
   

สวัสดีครับคุณปลา สงสัยอะไร mail มาคุยกันได้ครับ asuthamdee@yahoo.com ถ้าทราบ ต๋อมยินดีตอบครับ

วันเดินทางไกล

เราตื่นแต่เช้า เช็คเอาท์และเดินไปที่สถานีรถบัส มีรถบัสด่วนวิ่งตรงไปที่เรือ Maura ท่าเรือหลักที่เดินทางโดยเรือเดินสมุทรไปยังที่ต่างๆในบอร์เนียว ค่าโดยสารเพียงแค่ 2 บรูไนดอลล่าเท่านั้น (ตัวอย่างเวลาการวิ่งของรถ express bus 06:30 07:10 08:00 11:15 12:15....) ก่อนขึ้นรถซื้อข้าวกล่องที่ท่ารถราคา 1 เหรียญ เป็นข้าวไก่ทอด

8 โมงเช้าเรามาถึงท่า Maura (ใช้เวลาเดินทางประมาณ 40 นาที) ซื้อตั๋วเรือไปเกาะลาบวนราคา 15 บรูไนดอลล่า (ภาษีท่าเรืออีก 1 บรูไนดอลล่า) เรือจะออกตอน 08:30 am เที่ยวนี้ได้เรือที่ชื่อ Suria ผู้โดยสารส่วนใหญ่เป็นชาวบรูไนและชาวมาเลย์ มีฝรั่งเพียง 2 คนเท่านั้น

08:40 อยู่ในเรือ แอร์เย็นมากๆ เด็กเรือเอาใบ immigration เข้ามาเลย์มาแจก

10:15 ถึงเกาะลาบวน เกาะแห่งนี้ขึ้นกับมาเลย์ จัดการซื้อตั๋วเรือต่อไปโคตาคินาบาลู ได้เที่ยวที่ออกบ่ายโมงตรง มีเวลานิดหน่อยเดินเที่ยวเกาะลาบวน เราเลือกไปพิพิธภันฑ์ที่เดินถึงได้ใน 10 นาที

จากลาบวนเรือใช้เวลาวิ่งประมาณ 3 ชั่วโมงมายังโคตาคินาบาลู (ตั๋วชั้น 2 ราคา 34 ริงกิต)

ตัวอย่างตารางเรือมีดังนี้

Maura (Brunei) -Labuan 07:30 08:30 09:00 13:00 15:30 16:40

Labuan-Kota Kinabalu 08:30 10:45 13:00 15:00

บ่าย 4 โมง 15 นาที เราก็มาถึงโคตาคินาบาลู ออกจากท่าเรือเลี้ยวขวา (ยืนหันหลังให้ท่าเรือ เลี้ยวขวา) เดินสัก 15 นาทีก็ถึงตัวเมืองโคตา เราแวะทานก๋วยเตี๋ยวที่ร้านเล็กๆที่อัดแน่นด้วยลูกค้าที่บริเวณใกล้ๆวงเวียนปลาโลมา อิ่มแล้วเดินไปเล่นแถวๆหอนาฬิกา Atkinson แถวๆนี้มีร้านกาแฟที่ขื้นชื่อที่สุดในเมืองชื่อ Boneo Back Packer ร้านน่ารักมากเป็นตึกเก่าๆ สอบถามพนักงานในร้านได้ความว่ามีรถเมล์วิ่งไปที่สนามบินด้วย

6 โมงเย็น เราขึ้นรถเมล์สาย 16A (ค่าโดยสาร 1 ริงกิต) ท่ารถอยู่ตรงข้ามที่ทำการไปรษณีย์ ใช้เวลาครึ่งชั่วโมงก็มาถึงสนามบิน เช็คอินเพื่อต่อเครื่องไปยังปลายทาง เมืองจาการ์ต้า อินโดฯ

โคตา คินาบาลู เป็นเมืองที่น่ารักพอควร ที่สนามบินมีโบรชัวร์ดีๆและเจ้าหน้าแนะนำเรื่องสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ เราสัญญากับตัวเองว่า จะต้องกลับมาที่นี่ มาปีนภูเขาแกรนิตให้ได้ไม่วันใดก็วันหนึ่ง


นกป่าจะบิน บินจนสุดกำลัง เพื่อเสาะแสวงหาดินแดนที่ขอบฟ้าความฝันและความจริง...จรดกัน

............................................................................................................

ไตรภูมิพระร่วง ลิลิตพระลอ ลิลิตยวนพ่าย ลิลิตตะเลงพ่าย ขุนช้างขุนแผน อิเหนา รามเกียรติ์ พระอภัยมณี มัทนะพาธา สี่แผ่นดิน เพียงความเคลื่อนไหว คำพิพากษา ความสุขของกระทิ ฯลฯ

อยากให้คนไทยรักและอ่านวรรณคดีไทย

Back to Top
 
dear
ระดับสมาชิก:
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์: 198
Rank:
แวะพักโฮมสเตย์ ชมหิ่งห้อยที่อัมพวา

ความคิดเห็นที่ 61 || โพสต์เมื่อ: 4 พ.ค. 2551 เวลา 18:23 น.
   

ขอบคุณสำหรับข้อมูลดีๆ นะคะ กำลังหาข้อมูลบรูไนพอดี  ตอนแรกอยากไปแต่ไม่แน่ใจว่าผู้หญิงไปคนเดียวได้หรือเปล่า เพราะถามเพื่อน ไม่มีใครสนเลยสงสัยต้องไปคนเดียว

แต่อ่านข้อมูลของคุณต้อมแล้วทำให้อุ่นใจขึ้นเยอะเลยค่ะ


Back to Top
 
Guest_เอม
แขกรับเชิญ
ความคิดเห็นที่ 62 || โพสต์เมื่อ: 30 ก.ค. 2551 เวลา 02:01 น.
   

ผมนักศึกษา มัณฑนศิลป์ ศิลปากร ครับ กำลังทำงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับประเทศบรูไน ต้องการหาข้อมูลเกี่ยวกับเอกลักษณ์ โดยเน้นไปที่เครื่องแต่งกาย ของชนชั้นต่างๆ ในสังคมครับ มีใครพอจะช่วยให้คำแนะนำได้ จะขอบคุณมากๆ เลย ครับ

โทรมาได้เลยนะครับ  081 689 2086 เอมครับ inteaim@hotmail.com เดือดร้อนทางข้อมูลจริงๆ ครับ


Back to Top
 
ความเห็นทั้งหมด: 62
กำลังแสดงหน้าที่ 2 / 2 หน้า
9 7 1 [ 2 ] 8 :